Chamstwo w metrze! "Torebka ważniejsza niż człowiek?"

Czy markowa torebka ma większe prawa do miejsca siedzącego niż dziewczyna o kulach? Okazuje się, że w warszawskim metrze hierarchia wartości bywa postawiona na głowie. Nasza czytelniczka była świadkiem sytuacji, w której elegancja skończyła się tam, gdzie zaczęła się zwykła ludzka przyzwoitość. Zamiast empatii – pogarda i przewracanie oczami. Publikujemy ten emocjonalny list ku przestrodze.

Minęło już parę dni, a we mnie wciąż się gotuje. Mówi się, że młodzież jest niewychowana, że „zetki” to roszczeniowe pokolenie. Guzik prawda! To, co zobaczyłam dziś rano w metrze na Ursynowie, udowadnia, że chamstwo nie ma wieku, a ekstra wygląd często przykrywa zwykłą słomę w butach.

Wsiadłam w ostatni czwartek na stacji Ursynów chwilę po 16:30. Trochę tłoczno, wszak są ferie, ale bez tragedii. Moją uwagę przykuła kobieta - na oko koło 40-tki, bardzo elegancka, w drogim płaszczu. Siedziała rozłożona jak hrabina, a na miejscu obok niej spoczywała... wielka torba z zakupami. Wiecie, taka sztywna, papierowa z logo drogiego butiku.

Na Stokłosach do wagonu weszła dziewczyna o kulach. Miała nogę w ortezie, widać, że każdy ruch sprawia jej ból. Stanęła niedaleko tej "damy", rozglądając się za miejscem. Wszyscy siedzący dookoła to byli akurat starsi ludzie, więc wzrok dziewczyny naturalnie padł na torebkę zajmującą pełnoprawne miejsce pasażera.

"To są delikatne rzeczy!"

Dziewczyna grzecznie zapytała: - Przepraszam, czy mogłaby pani wziąć torbę na kolana? Ciężko mi stać.

I co? I nic. Hrabina nawet nie drgnęła. Udawała, że scrolluje coś w telefonie. Dziewczyna powtórzyła prośbę głośniej. Wtedy kobieta łaskawie podniosła wzrok, a nastpnie kiwnęła głową, że nie ustąpi.

Zamurowało mnie. Nie tylko mnie, połowa wagonu zamarła. Ręce mi opadły. Jakiś chłopak stojący obok, którego pewnie ta pani uznałaby za element patologiczny, natychmiast zerwał się z miejsca kawałek dalej i posadził tamtą dziewczynę. A "dama"? Jeszcze ostentacyjnie przewróciła oczami i mruknęła coś pod nosem.

Wstyd na całą Warszawę

Chciałam jej coś powiedzieć, ale chyba zabrakło mi języka w gębie ze wściekłości. Jak można być tak znieczulonym? Czy naprawdę ten nowy żakiet czy inne cuda w torbie są ważniejsze od zdrowia drugiego człowieka?

Apeluję do wszystkich: korona wam z głowy nie spadnie, jak weźmiecie siatki na kolana albo postawicie je na podłodze. Metro to nie bagażówka ani prywatna limuzyna. Trochę empatii, ludzie, bo wstyd!

Czytelniczka Anka (dane do wiadomości redakcji)

******************************************

Zamieszczony tekst jest osobistą opinią autora. Śródtytuły pochodzą od redakcji. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za powyższe stwierdzenia. W dziale "Opinie" lub "List czytelnika" publikujemy stanowiska mieszkańców i instytucji, które wnoszą cenne uwagi do debaty na dany temat. Zachęcamy do komentowania i nadsyłania własnych opinii: [email protected].