Jesień 1989 r. – na co dzień stylowy dres, na plecach skórzana teczka, a w szkole obowiązkowy fartuszek z tarczą. Wolne popołudnia spędzało się na podwórku, a Ursynów porastało dzikie wino. Pamiętacie?

W Polsce dokonywał się wtedy przewrót, ale nie to pamiętają ówczesne sześciolatki. Dla nich były to czasy drewnianych piórników, w których mieszkał Plastuś, koni na biegunach i tarcz szkolnych przypinanych do rękawa. Hitem szkolnych dyskotek była Lambada, a szczytem mody dżinsowa „lambadówka”.

Szkoła podstawowa przy Puszczyka nie wiedziała jeszcze, że na jej terenie spotkają się przyszłe gwiazdy polskiej sceny hip-hopowej, a trzydzieści lat później wyrośnie tu boisko z prawdziwego zdarzenia.

Tam się zatrzymał czas

Dzieci biegały wtedy po podwórku, samochody parkowały na obrzeżach osiedli. Grało się w kapsle, dwa ognie i w gumę. Choć wielu miejsc już nie ma, niektóre nie zmieniły się do dzisiaj – "Babcia Wierzba" trzyma się dzielnie doglądając Domu Sztuki, a "Chłopiec na koniu" nadal pełni wartę pod Kopą Cwila.  

To wszystko pamięta Gosia, która na Ursynowie mieszka od zawsze. W jej rodzinnym albumie znalazły się slajdy, na których świetnie widać klimat przełomu lat 80. i 90. Postanowiła podzielić się tymi unikalnymi kadrami z innymi mieszkańcami.

- Pamiętam z dzieciństwa poczucie przestrzeni i zieleni, jakie mi towarzyszyło, kiedy wychodziłam się pobawić na podwórko. Na szczęście jeszcze trochę tego zostało, ale niestety dużo wolnego kiedyś miejsca na Ursynowie (place zabaw, zielone skwery) zajmują teraz nowe bloki i parkingi, a wszystko pokrywa kostka bauma... Fajnie, że nadal Kopa Cwila jest taka, jak była. Oby to się nigdy nie zmieniło – mówi bohaterka większości zdjęć. Dziś ma trzydzieści lat więcej, ale nadal mieszka na Ursynowie, bo tu jest po prostu jej dom.

W GALERII URSYNÓW Z ROKU 1989 r.: