Ursynowski "Kamyk" świętuje 35-lecie. "Tu zawsze najważniejszy był człowiek"

Pięć przerw dziennie przez kilka lat to tysiące przerw spędzonych na szkolnym forum, w sercu liceum. Tak swoje lata w "Kamyku" policzył Robert Stockinger, który wrócił do szkoły na Ursynowie na jej jubileusz. LXX Liceum im. Aleksandra Kamińskiego przy Dembowskiego świętuje 35 lat, a jego absolwenci mówią o nim z czułością, jakiej rzadko doświadcza szkoła!

Pierwszego dnia w liceum Robert Stockinger, absolwent z 2007 roku, a dziś dziennikarz i prezenter, nie znał tu nikogo.

Wiedziałem, że mam za chwilę się skierować do sali numer 9, ale nie miałem pojęcia, gdzie ona jest. Pogubiłem się w tych korytarzach. Przechodziła piękna dziewczyna, pomyślałem: ojej, a może to jest moja przyszła pierwsza dziewczyna. Przechodził jakiś chłopak: a może to będzie mój najlepszy kumpel za parę miesięcy.

- wspominał w czwartek przed szkolną społecznością.

Jak opowiadał, wszystko się sprawdziło, łącznie z dziewczyną z korytarza. Z przyjaciółmi z Kamyka po 19 latach wciąż ma świetny kontakt. Szkoła nie przygotowała go do życia tylko pod jednym względem.

Nie widziałem tu na oczy narkotyków, agresji, przemocy ani wyśmiewania kolegi czy koleżanki z klasy, bo byłem w Kamyku. Pod tym względem Kamyk mnie do życia nie przystosował.

- mówił z przymrużeniem oka (?).

"Tu najważniejszy był człowiek"

Do szkoły wrócili dziś też inni absolwenci. Marcin Molski, absolwent z 2018 roku, kompozytor i nauczyciel muzyki, przypiął do klapy marynarki szkolną tarczę, którą nazywa swoim orderem "Virtuti Kamykari". Dostał ją jako Absolwent Roku. Przyznał, że na lekcjach zamiast uważać pisał partytury. Dzięki nim dostał się na wymarzoną kompozyturę.

W gimnazjum tytuł dostawał ten, kto miał najlepsze oceny i najwięcej konkursów. Tutaj dostawała go osoba, która tworzyła tę szkołę i tę społeczność. W moim liceum ważne były oceny, ale tutaj najważniejszy był człowiek.

- mówił.

Krzysztof Michalski skończył Kamyk w 2009 roku, a dziś uczy biologii w liceum im. Tadeusza Czackiego. Dziękował nauczycielom za wysoki poziom lekcji i za wieczory spędzone przy szkolnych przeglądach teatralnych i festiwalach.

To właśnie to się najczęściej wspomina. To wiąże ze szkołą.

- mówił.

Uczniom poradził na koniec, żeby "grali w zielone", bo nauki nie da się wymusić z zewnątrz.

Od podstawówki do czołówki

Kamyk powstał w 1991 roku w budynku Szkoły Podstawowej nr 305 im. Aleksandra Kamińskiego. Imię autora "Kamieni na szaniec" liceum przejęło w 1995 roku, a z nim motto: "Nie kult wszelkiej łatwizny, lecz wspinanie się wzwyż".

W swoim wystąpieniu dyrektor przypominała, że motto patrona nie jest tylko zapisem w statucie.

To zdanie jest czymś więcej niż motto. To jest zobowiązanie: nauczyciela wobec ucznia, ucznia wobec siebie samego i całej szkolnej społeczności.

- mówiła Beata Szymczak.

Przez pierwsze 27 lat szkołą kierowała Anna Szumiec-Mitera. Nie mogła przyjść na jubileusz, ale przysłała list. Przypomniała w nim, że Kamyk od początku stawiał na nowości: klasy autorskie z dziennikarstwem, ekologią i wiedzą o Unii Europejskiej, wymiany z Niemcami, a nawet elektroniczny dziennik, gdy w Polsce mało kto o nim słyszał.

Dziś widzę uśmiech na niektórych twarzach. Wtedy byliśmy w czołówce szkół w Polsce mających takie narzędzia.

- napisała.

Jubileusz miał też smutną nutę. Pomysłodawca obchodów, dyrektor Andrzej Woźniak, który kierował szkołą od 2018 roku, a związany był z nią od 1985 roku, zmarł w kwietniu po ciężkiej chorobie. Uroczystość rozpoczęła się minutą ciszy dla niego i dla zmarłej w 2024 roku polonistki Ewy Hipsz, która uczyła w liceum od początku. Dyrektor Beata Szymczak wspominała, że Woźniak przeprowadził szkołę przez strajk nauczycieli, pandemię, wojnę za wschodnią granicą i długie remonty.

Mówiła też, że wiele się w szkole zmieniło, ale najważniejsze zostało.

Nadal wierzymy, że technologia jest narzędziem, a nie celem. Że wiedza jest ważna, ale jeszcze ważniejszy jest człowiek, który tę wiedzę posiada. Wspinanie się wzwyż nie oznacza bezustannego zdobywania kolejnych świadectw, tytułów i nagród. Oznacza stawanie się lepszym człowiekiem.

- podkreślała dyrektor.

Najlepszy publiczny ogólniak na Ursynowie

Dziś Kamyk jest w świetnej formie. W tegorocznym rankingu "Perspektyw" zajął 35. miejsce w Warszawie, o trzy wyżej niż rok wcześniej. Jest najwyżej notowanym publicznym liceum na Ursynowie, a w zestawieniu tegorocznych wyników matur ustąpił w dzielnicy tylko społecznemu "Parasolowi". Szkoła od lat ma "Złotą Tarczę" dla najlepszych liceów, jej uczniowie dochodzą do finałów olimpiad od historii po chemię, a w Warszawskiej Olimpiadzie Młodzieży Kamyk dwa razy, w 2015 i 2017 roku, wygrał klasyfikację szkół ponadpodstawowych.

Robert Stockinger porównał szkołę do ambitnego klubu piłkarskiego, który jeszcze nie ma stuletniej tradycji, ale chce grać w Lidze Mistrzów jak Staszic, Czacki czy Batory.

To jest zaledwie 35 lat. Wystarczy dalej podążać tym samym kierunkiem.

- przekonywał.

Burmistrz Robert Kempa przeczytał na uroczystości SMS od absolwentki z pierwszego rocznika, swojej znajomej Małgosi: "Pamiętaj, żeby powiedzieć, że Kamyk był najlepszy, jest najlepszy i będzie najlepszy". Przyznał przy tym, że w jego rodzinie trwa licealny spór, bo żona skończyła konkurencyjne Liceum im. Kossutha. Rozstrzygnął go dyplomatycznie: najlepsza jest po prostu ursynowska oświata. Obiecał też, że remonty w szkole skończą się w przyszłym roku.

Uroczystość zamknął filmowy kalejdoskop wspomnień nauczycieli i absolwentów. Jedna z nauczycielek powiedziała w nim:

Tu poznałam tysiące uczniów. Nie wszystkich pamiętam z nazwiska, ale wszystkich pamiętam z uśmiechu!

I tego uśmiechu na co dzień życzyć należy całej społeczności "Kamyka"! 

::addons{"type":"fotoreport-slider","item":"6975"}

REKLAMA: Biblioterapia – 7 zastosowań, które warto poznać, jeśli pracujesz z dziećmi, młodzieżą lub dorosłymi