„Lotnictwo wymaga pokory wobec ryzyka”. Rocznica katastrofy w Lesie Kabackim

O tej tragedii Ursynów pamięta, mimo upływu kilkudziesięciu lat. Przy granitowej tablicy ze 183 nazwiskami ofiar katastrofy samolotu PLL LOT "Kościuszko" w Lesie Kabackim zebrali się bliscy ofiar, przedstawiciele LOT-u, Wojska Polskiego, dzielnicy, poczty sztandarowe oraz zwykli mieszkańcy Ursynowa.

W 39. rocznicę katastrofy samolotu IŁ 62M "Tadeusz Kościuszko", który rozbił się w sobotę 9 maja 1987 roku o godz. 11:12 w Lesie Kabackim, przy krzyżu i pomniku ofair odprawiono mszę świętą

Myślę, że ta przyroda, która w tym miejscu do nas przemawia, jest właśnie tym znakiem, że życie nie skończyło się w momencie zderzenia z ziemią. Że życie naszych braci i sióstr, którzy zginęli w tej katastrofie, nie pozostało tylko w naszej pamięci, ale ma kontynuację w wieczności.

- mówił ksiądz z parafii św. Józefa Opiekuna Pracy w Józefosławiu podczas mszy polowej w Lesie Kabackim.

Ksiądz Twardowski pisał: Spieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą. Szczególnie te dramatyczne wydarzenia pokazują nam, jak nasze życie jest kruche. Dlatego warto troszczyć się o tych, którzy są najbliżej nas.

- przekonywał kapłan w homilii.

Przypomniał też słowa kardynała Józefa Glempa, wypowiedziane tuż po katastrofie w 1987 roku: Leśny krzyż przypomina o strasznym cierpieniu, ale jednocześnie wskazuje perspektywę nieba.

LOT pamięta i wyciąga wnioski

W imieniu Polskich Linii Lotniczych LOT głos zabrała Dorota Dmuchowska, członek zarządu ds. operacyjnych. Związana z LOT-em od 1995 roku, znała tę tragedię nie tylko z historii.

Las Kabacki stał się miejscem pamięci polskiego lotnictwa. Miejscem, do którego wracamy z potrzeby serca, po to, żeby powiedzieć, że pamiętamy i oddajemy cześć wszystkim.

- mówiła wyraźnie wzruszona przedstawicielka polskich linii lotniczych.

Podkreśliła, że pamięć o katastrofie to nie tylko coroczny rytuał, ale żywy element kultury bezpieczeństwa w całej firmie - w codziennej pracy pilotów, stewardess, nawigatorów, mechaników, kontrolerów ruchu i dyspozytorów lotniczych.

Mamy świadomość, że lotnictwo wymaga pokory wobec ryzyka. Największą wartością jest tutaj ludzkie życie. Dlatego to wspomnienie i pamięć o tej katastrofie jest naszą codzienną odpowiedzialnością.

- zapewniała.

Głos zabrał również gen. bryg. pil. Paweł Bigos, dowódca 1 Bazy Lotnictwa Transportowego z Okęcia - jednostki, której żołnierze latają dziś w zupełnie innych warunkach niż załoga „Kościuszki" w maju 1987 roku. Przypomniał, że obie wielkie katastrofy polskiego lotnictwa - IŁ-62 „Mikołaj Kopernik" z marca 1980 roku i „Kościuszko" z maja 1987 - wynikały z usterek technicznych, nie z błędów ludzkich. I że od tamtej pory kultura lotnicza zmieniła się fundamentalnie.

Byliśmy w innym systemie. Powinniśmy być wdzięczni, że możemy latać i realizować swoje pasje - i że to od nas, ludzi, zależy bezpieczeństwo, nie od techniki, która jest na zupełnie innym poziomie.

- podkreślił gen. Bigos.

Przedstawiciele instytucji, organizacji lotniczych oraz rodziny złożyli wieńce, kwiaty i znicze przy tablicy pamiątkowej. Dzielnicę Ursynów reprezentował wiceburmistrz Klaudiusz Ostrowski.

Uroczystości rocznicowe w Lesie Kabackim od lat organizuje Sława Mielżyńska-Łykowska, wdowa po Lesławie Łykowskim, nawigatorze lotu LO 5055. W tym roku była nieobecna ze względu na hospitalizację. Za rok okrągła 40. rocznica katastrofy. Obchody mają mieć szczególny charakter. A dziś jeszcze o godz. 19 msza św. w intencji zmarłych w Archikatedrze św. Jana na Starym Mieście.

::photoreport{"type":"see-button","item":"6644"}

::news{"type":"see-also","item":"41429"}