Przed Lidlami i Biedronkami na Ursynowie można spotkać wyjątkowego człowieka. Zbigniew Stefaniak, niepełnosprawny ultramaratończyk z dziecięcym porażeniem mózgowym, zbiera pieniądze na specjalny handbike – rower ręczny, który pozwoli mu dalej realizować swoją życiową pasję. Do 9. roku życia w ogóle nie chodził. Dziś ma na koncie 350 medali, pucharów i dyplomów ze startów w całej Polsce i za granicą. I nie zamierza się poddawać!

AKTUALIZACJA: W Mikołajki naszego rozmówcę spotkacie przy E. Leclercu na Ursynowie.

Co kilka dni można go spotkać przed wejściem do jednego z sieciowych marketów na Ursynowie. Prosi o wsparcie w zapewnieniu mu kolejnych lat z jego największa pasją - sportem.

Startuję w maratonach na terenie Polski, jak i za granicą. Można powiedzieć, że to jest takie moje wyjeżdżanie na świat. Dzięki aktywności sportowej nie przychodzą głupoty do głowy,jest po co żyć

- mówi pan Zbigniew.

Spotykamy go w środę pod wejściem do Lidla na Kabatach. Na co zbiera pieniądze? Na nowy wózek oraz dostawkę rowerową, która pozwala mu samemu poruszać się, ale też startować w maratonach. 

Dodaje mi to chęci do życia, przy okazji podróżuję - dzięki pasji i dzięki ludziom, którzy mnie wspierają. Chociaż z tym wspieraniem dzisiaj jest różnie, wiadomo, ale nie poddaję się, cały czas walczę. Mimo choroby walczę z ułomnościami, z niepełnosprawnością

- mówi.

Historia pełna determinacji!

Zbigniew Stefaniak urodził się z dziecięcym porażeniem mózgowym. Lekarze nie dawali mu żadnej gwarancji, że kiedykolwiek będzie w stanie chodzić. Do dziewiątego roku życia był całkowicie niesamodzielny. Przełom nastąpił w ośrodku dla dzieci niepełnosprawnych ruchowo w Policach pod Szczecinem, gdzie poznał sympatycznego wychowawcę Janusza Chmielewskiego, sportowca-amatora, biegacza i organizatora zawodów.

- To dzięki niemu, mimo całkowitej niesamodzielności, zrodził się we mnie zapał do sportu - wspomina pan Zbigniew.

Swoje pierwsze treningi zaczynał od marszu po polickich lasach przez 2-3 godziny, co drugi dzień. Potem wystartował w pierwszych zawodach na historycznych Wałach Chrobrego w Szczecinie na dystansie 5 km. Zajął drugie miejsce. To stało się motywacją do dalszego działania.

350 medali i ciągła walka o środki

Dziś pan Zbigniew ma na koncie już blisko 350 medali, pucharów i dyplomów. Każdy jego wyjazd pomagali mu zorganizować ludzie dobrej woli oraz firmy. Dopiero co wrócił z województwa wielkopolskiego, gdzie ukończył kilkudziesięciokilometrowy bieg. Chciał wystąpić w najbliższym Memoriale Tomasza Hopfera w Powsinie, ale okazało się, że ukształtowanie terenu w Parku Kultury nie jest odpowiednie dla handbike'a.

Pochodzi z niewielkiej wsi Gąsiorów w gminie Daszyna w województwie łódzkim, gdzie mieszka około trzydziestu mieszkańców. Dzisiaj mieszka w Otwocku, ale codziennie przyjeżdża sam do Warszawy, gdzie w różnych dzielnicach prowadzi zbiórkę.

Dla osoby niepełnosprawnej na wózku wydostanie się z domu na dworzec PKP, do lekarza specjalisty, jest niezwykle trudne 

- przekonuje.

Zbiórka na handbike – tylko 34 tysiące do mety

Obecnie pan Zbigniew zbiera na specjalny handbike, czyli rower ręczny napędzany korbami ręcznymi, który umożliwi mu dalsze uczestnictwo w zawodach oraz poruszanie się w życiu codziennym. Urządzenie tego typu kosztuje około 50 tysięcy złotych. Do tej pory udało się zebrać około 16 tysięcy złotych - potrzebne jest jeszcze 34 tysiące.

Będę przy Lidlu na Ursynowie. Przy innych też, na terenie Warszawy. Niektórzy dobrze życzą i tym, którzy dobrze życzą i wspierają, to bardzo wielkie, wielkie dzięki. Z dobrymi ludźmi można wiele osiągnąć - śmieje się pan Zbigniew. 

Mimo swojej niepełnosprawności pogoda ducha go nie opuszcza - jest wesoły, lubi rozmawiać z ludźmi, ma pozytywne nastawienie.

Zbiórka prowadzona jest na portalu Szczytny Cel pod hasłem „Tylko 34 tys. do METY!". Każda złotówka przybliża pana Zbigniewa do realizacji marzenia o kontynuowaniu sportowej pasji.

Aby godnie żyć i przede wszystkim w dalszym ciągu realizować swoje sportowe pasje, potrzebne są środki finansowe na leki, podróże, środki higieniczne. Dlatego nieustannie prowadzę zbiórkę

- mówi pan Zbigniew.

I ma nadzieję, że uda mu się zebrać na swoje marzenie życia, a przede wszystkim będzie mógł z pasją uprawiać sport.