Jak wynika z badań EZOP II, zaburzenia nastroju wystąpiły przynajmniej raz w życiu u 4,65% Polaków. To około 1 465 500 osób, czyli więcej niż łączna liczba mieszkańców Krakowa i Wrocławia! Problem jest poważny, ponieważ rozchwianie emocjonalne rzutuje na codzienne funkcjonowanie i budowanie relacji. Na szczęście odzyskanie równowagi jest możliwe dzięki dopasowanej do potrzeb terapii.

Już zaburzenie nastroju czy chwilowa niedyspozycja?

Mianem zaburzeń nastroju określa się poważne zmiany na tle emocjonalnym lub psychicznym. Nie jest niczym nieprawidłowym, jeśli po rozłące z bliską osobą odczuwasz smutek. Nie powinno wzbudzać niepokoju, gdy złościsz się po niesprawiedliwym potraktowaniu przez przełożonego. Emocje są immanentnie związane z codziennym funkcjonowaniem. To niemożność ich odczuwania wymagałaby diagnostyki psychiatrycznej i neurologicznej.

Jednak emocje nie powinny przyćmiewać codzienności. Jeśli zmieniony nastrój utrzymuje się przez długi czas i rzutuje na Twoje codzienne funkcjonowanie – to sygnał alarmowy. Znak tego, że równowaga psychiczna została zaburzona.

Wcale nie świadczy to o tym, że Twoja dojrzałość nie dopasowała się do rzeczywistości. Być może jesteś osobą wysokowrażliwą, może przyszło Ci się zmierzyć ze zbyt dużą liczbą wyzwań, a może żyjesz pod ciągłą presją? Wszystko to niekorzystnie wpływa na Twój dobrostan psychiczny.

Maskowanie problemów uśmiechem nie na wiele się tu zda. Dadzą one bowiem o sobie znać w najmniej odpowiednim momencie – gdy osłabi Cię kolejne wyzwanie życiowe.

Po czym poznać zaburzenia nastroju?

Zaburzenia emocjonalne mogą przybierać różne postaci. Nie chodzi wyłącznie o długotrwałe przygnębienie. Skorzystać ze wsparcia psychologa możesz wówczas, gdy trawią Cię:

• depresja,
• zaburzenia nastroju afektywne i sezonowe,
• choroba afektywna dwubiegunowa,
• przedmiesiączkowe zaburzenia emocjonalne,
• emocjonalne wzloty i upadki.

Objawy zaburzeń nastroju, które powinny wzbudzić Twój niepokój i zmobilizować do umówienia wizyty u psychoterapeuty to m.in.:

• długotrwale utrzymujące się uczucie przygnębienia i smutku,
• trudności z koncentracją,
• niechęć do podejmowana jakiegokolwiek wysiłku,
• zaburzenia snu i permanentne zmęczenie,
• nadpobudliwość emocjonalna,
• impulsywność.

Jakie formy terapii zaburzeń są skuteczne?

Terapia zaburzeń nastroju nie jest łatwa. Wymaga bowiem odkrycia sedna problemu i wskazania dróg jego rozwiązania. Podstawą jest indywidualna terapia psychologiczna (np. poznawczo-behawioralna lub interpersonalna).

Niekiedy konieczne jest jednak jej uzupełnienie farmakoterapią (np. stosowaniem antydepresantów czy środków przeciwpadaczkowych). To szczególnie ważne przy ciężkich i przewlekłych zaburzeniach nastroju.

W przypadku sezonowych zaburzeń afektywnych (zwanych depresją jesienną) korzyści przynosi fototerapia. W chłodnych miesiącach roku w szerokości geograficznej, w której zlokalizowana jest Polska, ilość promieniowania UV docierającego do człowieka jest niewystarczająca. Powoduje to nadmierne wydzielanie melatoniny, co odbija się na pogorszeniu nastroju.

Dowiedz się więcej na temat strategii leczenia zaburzeń nastroju: https://www.twojpsycholog.online/zakres-pomocy/zaburzenia-nastroju.

Online czy stacjonarnie – jak leczyć zaburzenia nastroju?

Zarówno terapia stacjonarna, jak i online przynoszą korzyści w leczeniu zaburzeń nastroju. Jak jednak wykazały dotychczasowe badania – sesje, które prowadzone są przez internet, mogą być skuteczniejsze. Zwłaszcza w przypadku depresji!

Potwierdziły to badania przeprowadzone na Uniwersytecie w Zurychu. Terapia online okazała się skuteczna u 53% pacjentów z depresją, podczas gdy ta w gabinecie – w 50% przypadków. Po upływie trzech miesięcy od zakończenia badania – 57% osób odbywających sesje przez internet uznano za wyleczone. Terapia stacjonarna zaowocowała takim skutkiem w 40% przypadków.

Skuteczna terapia u psychologa online: https://www.twojpsycholog.online/

To najpewniej wynik tego, że nowoczesne metody psychoterapii pozwalają na rozmawianie o swoich problemach w bezpiecznym i znajomym otoczeniu. Pacjent czuje się bardziej komfortowo i swobodnie, więc może opowiadać o tym, co czuje.