“Czy ty jesteś duchem?”. Nocny bieg Dziadów Kabackich

Czterdzieści osiem czołówek rozświetliło w sobotnią noc Las Kabacki. Jubileuszowe, dwudzieste Dziady Kabackie wystartowały w sobotę o godz. 23 z pętli na Kabatach, a biegacze zapalili znicze w trzech miejscach pamięci. Przy pierwszym postoju zamiast mickiewiczowskich "Dziadów" zabrzmiał... Szekspir, a przy miejscu katastrofy lotniczej wszyscy stanęli do minuty ciszy.

W noc z 31 października na 1 listopada, staropolską Noc Dziadów, grupa biegaczy z Ursynowa po raz kolejny ruszyła z pętli autobusowej Osiedle Kabaty w ciemny las. Na starcie stanęło 48 osób i tyle samo dobiegło do mety, a cała trasa liczyła ok. 9 km.

Ruszyliśmy z pętli autobusowej na Kabatach o godz. 23.00, aby spotkać w Lesie Kabackim duchy, a w miejscach pamięci zapalić znicze i podumać nad wartością życia i nieuchronnością śmierci.

- relacjonuje organizatorka Basia Muzyka.

Trasa prowadziła m.in. ścieżką wzdłuż ogrodzenia metra przy Kabatach, a potem przez leśne ścieżki.

"Czy ty jesteś duchem?"

Na postojach czas zwalniał. - Kiedy biegniemy, każdy sobie rozmawia i jest luźniejsza atmosfera. Biegacze gadają ze sobą, to normalne. Natomiast w miejscach pamięci ludzie raczej milkną. Najwyżej ktoś zapyta, czy ktoś ma zapałki - opowiada organizatorka.

W poprzednich latach przy zniczach czytała fragmenty "Dziadów" Mickiewicza albo wiersze Krzysztofa Kamila Baczyńskiego. Tym razem na pierwszym postoju przeczytała monolog "Być albo nie być" z "Hamleta" Szekspira w przekładzie Stanisława Barańczaka.

Ludzie znają "Być albo nie być, to jest pytanie", ale co dalej, to nie każdy kojarzy. We wtorek byłam w Teatrze Narodowym na "Hamlecie". Bardzo mnie uderzyło, że to jest takie bardzo duchowe, takie "dziadowe", że będzie pasować do tej okazji.

- tłumaczy Barbara Muzyka.

W miejscu katastrofy samolotu, w którym w 1987 roku zginęły 183 osoby, nie było już lektury. Biegacze tradycyjnie stanęli do minuty ciszy.

Każdy wspominał swoich zmarłych: rodzinę, znajomych, przyjaciół, także osoby publiczne. Każdy ma taką swoją modlitwę, wierzący czy niewierzący, swój moment zadumy w ciszy.

- opisuje organizatorka.

Tradycyjnie nie zabrakło dreszczyku emocji. Na leśnej ścieżce biegacze zauważyli z daleka migające czerwone światło. - Ktoś zgubił lampkę rowerową i tak się świeciła na czerwono, migając. To było niesamowite zobaczyć to z daleka, dopiero potem okazało się, że to lampka - mówi Barbara Muzyka. W lesie grupę minęła też rowerzystka, co skończyło się salwą śmiechu. - Były śmiechy, pozdrowienia: czy to duchy, czy ty jesteś duchem, czy my jesteśmy duchami - śmieje się Muzyka.

Dziady Kabackie wystartowały po raz 20. W pierwszej, w 2005 roku, wzięła udział tylko organizatorka z kolegą, który od lat już z nią nie biega. Później impreza stała się popularna wśród lokalnych biegaczy, w kolejnych latach startowało w niej nawet ponad 100 osób. Kolejna edycja za rok!

::addons{"type":"fotoreport-slider","item":"7000"}