Zamknij

Pożegnaliśmy ich w ostatnim roku. Zmarli związani z Ursynowem

Redakcja Haloursynow.pl
Redakcja Haloursynow.pl
12:06, 01.11.2026 Aktualizacja: 18:24, 01.11.2026
2 Pożegnaliśmy ich w ostatnim roku. Zmarli związani z Ursynowem SK/archiwum

W dniu Wszystkich Świętych przypominamy osoby zmarłe w ostatnim roku, które miały związek z Ursynowem. Żegnaliśmy tych, którzy na Ursynowie mieszkali, pracowali albo zostawili tu coś trwałego.


Prof. Alojzy Szymański

9 grudnia 2025 roku zmarł prof. dr hab. inż. Alojzy Szymański, w latach 2008-2016 rektor Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. Miał 75 lat. Za jego kadencji odtworzono historyczną zabudowę skarpy wiślanej za Pałacem Rektorskim, czyli dawnym pałacem Ursynów, od którego dzielnica wzięła nazwę. Zrekonstruowano mury oporowe i fontannę. SGGW pozyskała wtedy miliony złotych z projektów unijnych i zbudowała m.in. Centrum Wodne i Weterynaryjne Centrum Badawcze.

Urodził się 7 listopada 1950 roku. Był cenionym na świecie specjalistą od geotechniki i mechaniki gruntów, autorem ponad 200 publikacji, w latach 2014-2020 prezydentem Polskiego Komitetu Geotechniki. Badał m.in. podłoże pod stacjami i tunelami pierwszej i drugiej linii warszawskiego metra. Z jego inicjatywy powstało Przedszkole SGGW. Był odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.


Wiesław Myśliwski

29 marca 2026 roku zmarł Wiesław Myśliwski, jeden z najwybitniejszych polskich pisarzy, od dekad mieszkaniec Ursynowa. Cztery dni wcześniej skończył 94 lata. Był autorem powieści "Kamień na kamieniu", "Widnokrąg", "Traktat o łuskaniu fasoli", "Ostatnie rozdanie" i "Ucho igielne" oraz dramatów "Złodziej" i "Klucznik". Dwukrotnie zdobył Nagrodę Literacką "Nike", w 1997 i 2007 roku.

Urodził się 25 marca 1932 roku w Dwikozach koło Sandomierza. Pisał o wsi i chłopskim doświadczeniu, ale jego książki opowiadały o losie człowieka w ogóle. Stronił od rozgłosu. W październiku 2022 roku w UCK "Alternatywy", podczas Festiwalu Nowe Oświecenie, odebrał Odznakę Honorową "Zasłużony dla m.st. Warszawy" i rozmawiał z Wojciechem Bonowiczem o "filozofii losu". Spoczął na cmentarzu Wojskowym na Powązkach.


Andrzej Woźniak

W Poniedziałek Wielkanocny, 6 kwietnia 2026 roku, po ciężkiej chorobie zmarł Andrzej Woźniak, dyrektor LXX Liceum Ogólnokształcącego im. Aleksandra Kamińskiego przy ul. Dembowskiego. "Kamykiem" kierował od 2018 roku, ale w tych murach pracował od 1985 roku, jeszcze gdy mieściła się tu szkoła podstawowa. Od 1991 roku uczył w liceum, m.in. wiedzy o społeczeństwie. To on wymyślił obchody 35-lecia szkoły, których już nie doczekał.

Był człowiekiem o wielkiej wrażliwości, obdarzał szacunkiem nauczycieli, uczniów i ich rodziców. Okazywał zaufanie, wspierał, dawał poczucie bezpieczeństwa.

- napisała w pożegnaniu społeczność "Kamyka".

Spoczął na cmentarzu przy ul. Wałbrzyskiej.


Stanisława Celińska

12 maja 2026 roku zmarła Stanisława Celińska, aktorka i piosenkarka, przez wiele lat mieszkanka Zielonego Ursynowa. Miała 79 lat, odeszła dwa tygodnie po urodzinach. W ostatnich latach przeniosła się na wieś pod Warszawą. Zagrała w ponad 70 filmach i ponad 20 serialach, była dwukrotną laureatką Orła. Ursynowianie zapamiętają ją jako Bożenę Lewicką, nauczycielkę z "Alternatyw 4".

Urodziła się 29 kwietnia 1947 roku w Warszawie. Otwarcie mówiła o wygranej walce z uzależnieniem od alkoholu, m.in. w autobiograficznej książce "Niejedno przeszłam". Jej płyta "Nowa Warszawa" była hołdem dla miasta. Jeszcze w kwietniu, miesiąc przed śmiercią, wystąpiła w klubie Stodoła.


Leszek Lenarczyk

22 lipca 2026 roku zmarł Leszek Lenarczyk, nestor ursynowskiego samorządu. Miał 88 lat. Na Zielonym Ursynowie mieszkał od pół wieku, a w radzie, najpierw gminy, potem dzielnicy Ursynów, zasiadał nieprzerwanie od 1998 do 2024 roku. Zaczynał od pomocy mieszkańcom w sporach o opłaty adiacenckie. Potem walczył o kanalizację w zachodniej części dzielnicy, bibliotekę przy ul. 6 Sierpnia, przychodnię przy Kajakowej i przez dziewięć lat o dom kultury, który stał się Dzielnicowym Ośrodkiem Kultury "Ursynów" przy Kajakowej 12b.

Kiedy przychodzi, żeby coś załatwić, to on to załatwi. Prędzej czy później, ale na pewno skutecznie.

- mówiła o nim w lutym 2025 roku przewodnicząca rady dzielnicy Karolina Mioduszewska, gdy odbierał Odznakę Honorową "Zasłużony dla m.st. Warszawy".

Był członkiem stowarzyszenia Otwarty Ursynów, laureatem Nagrody Południa i Srebrnego Krzyża Zasługi. Jego syn Paweł Lenarczyk jest dziś radnym dzielnicy. Leszek Lenarczyk spoczął na cmentarzu w Pyrach przy ul. Farbiarskiej.


Prof. Tomasz Szarota

10 sierpnia 2026 roku zmarł prof. Tomasz Szarota, historyk, znawca dziejów okupowanej Warszawy i inicjator pomnika ofiar egzekucji w Lesie Natolińskim przy ul. Nowoursynowskiej 84. Miał 86 lat. Od 1962 roku był związany z Instytutem Historii PAN, gdzie przez lata kierował Zakładem Badań nad Dziejami Polski po 1945 r. Napisał m.in. "Okupowanej Warszawy dzień powszedni", pierwszą naukową biografię gen. Stefana Roweckiego "Grota" i "Tajemnicę śmierci Stefana Starzyńskiego".

Ursynów zawdzięcza mu przywrócenie pamięci o pierwszej masowej egzekucji dokonanej przez Niemców w Warszawie i okolicach. W dniach 13-17 listopada 1939 roku w Lesie Natolińskim rozstrzelano 15 osób: robotników rolnych, piekarza, muzyka, boksera, studenta Politechniki Warszawskiej, ziemianina i oficera. Wśród nich był ojciec historyka, dr Rafał Marceli Blüth, badacz literatury i jeden z pierwszych polskich sowietologów. Prof. Szarota opisał tę zbrodnię w książce "Zapomniana egzekucja. Natolin, listopad 1939". Pomnik z nazwiskami, zawodami i datami życia wszystkich ofiar powstał dzięki jego staraniom i Kolegium Europejskiego w Natolinie. Zaprojektował go prof. Przemysław Krajewski z warszawskiej ASP, a odsłonięto go w lipcu 2023 roku.

Spoczął na cmentarzu ewangelicko-augsburskim przy ul. Młynarskiej w Warszawie.


Stanisław Pąk

29 września 2026 roku zmarł Stanisław Pąk, aktor drugiego planu, który przez lata mieszkał na Ursynowie. Miał 70 lat, od dawna chorował na nowotwór. Absolwent warszawskiej PWST z 1979 roku, do 1991 roku grał w Teatrze Syrena. Widzowie pamiętają go jako Coca-Colę z "07 zgłoś się", filmowca, który na zebraniu w "Misiu" Barei mówił, że ma musztardę, i Starego Więcka z "Rancza". Grał też w "Alternatywach 4", "Karate po polsku", "Krzyku" i "Plebanii".

Urodził się 14 marca 1956 roku w Chrzanowie pod Janowem Lubelskim. Pochowano go na cmentarzu parafialnym w Kraśniku.


Prof. Sławczo Denczew

9 października 2026 roku zmarł prof. dr hab. inż. Sławczo Denczew, ursynowianin, wieloletni profesor Szkoły Głównej Służby Pożarniczej, dziś Akademii Pożarniczej. Miał 79 lat. Urodził się w 1947 roku w bułgarskim Małomirze, a do Polski, jak napisała rodzina, przyjechał z miłości do żony. W 1977 roku skończył Politechnikę Warszawską. Był naczelnym inżynierem stołecznego MPWiK i dwa razy kierował przedsiębiorstwem jako p.o. dyrektora naczelnego.

Od 2002 roku uczył w SGSP, a w 2008 roku otrzymał tytuł profesora. Opublikował ponad 200 prac. Był autorem pierwszej polskiej pracy o audytowaniu wodociągów i kanalizacji oraz nagradzanego podręcznika "Przeciwpożarowe zaopatrzenie w wodę". Odznaczono go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Złotym Krzyżem Zasługi. Spoczął w rodzinnym grobie na Cmentarzu Bródnowskim.


Prof. Andrzej Kułakowski

13 października 2026 roku zmarł prof. Andrzej Kułakowski, nestor polskiej onkologii, w latach 1991-1998 dyrektor Centrum Onkologii, dziś Narodowego Instytutu Onkologii. Miał 97 lat. To za jego kadencji dokończono wieloletnią budowę szpitala przy ul. Roentgena na Ursynowie. W instytucie pracował od 1953 roku, przez ponad 70 lat.

Urodził się w 1929 roku w Warszawie, w czasie wojny był w podziemnym harcerstwie. Współtworzył polską chirurgię onkologiczną i rehabilitację chorych na raka. Był przyjacielem ruchu Amazonek, który dał mu honorową legitymację z numerem 1. Odznaczono go Orderem Orła Białego, a w 2025 roku został Honorowym Obywatelem Warszawy. Odbierając ten tytuł, powtórzył zasadę, którą kierował się przez całe życie: - Warto być w życiu przyzwoitym.


Romana Perestaj

14 października 2026 roku zmarła Romana Perestaj, prawniczka i współzałożycielka Fundacji Hospicjum Onkologiczne św. Krzysztofa przy ul. Pileckiego. Miała 91 lat. W 1990 roku była wśród fundatorów, obok m.in. dr. Jerzego Jarosza i Mai Komorowskiej, gdy lekarze i pielęgniarki, którzy jako ochotnicy opiekowali się chorymi na raka w około dziesięciu ursynowskich domach, zakładali fundację. Dziś hospicjum co roku pomaga ponad 3 tys. chorych.

Była mieszkanką Ursynowa, miała kancelarię przy ul. Chłapowskiego. Do końca zasiadała w Radzie Fundacji. Pożegnanie odbyło się 20 października w Domu Pogrzebowym Służew, a urna spocznie na cmentarzu w Anglii.


Jerzy Czerski "Szczupak"

26 października 2026 roku zmarł dr Jerzy Henryk Czerski ps. "Szczupak", żołnierz Armii Krajowej i powstaniec warszawski, wieloletni pracownik naukowy Uniwersytetu Warszawskiego. Miał 98 lat. Urodził się 19 stycznia 1928 roku w Zakopanem. Przed wojną mieszkał na Żoliborzu, przy ul. Mierosławskiego. Od ok. 40 lat był mieszkańcem Ursynowa.

W Powstaniu Warszawskim walczył jako 16-letni strzelec w plutonie 257 zgrupowania "Żmija" w II Obwodzie "Żywiciel". Brał udział w atakach na Dworzec Gdański i w walkach na Marymoncie. 18 września został ranny w plecy i bok i trafił do szpitala w Forcie Sokolnickiego, a z Warszawy wyszedł razem z rannymi. W powstaniu walczyła także jego starsza siostra Maria ps. "Rita". - Uważam, że zrobiłem dobrze. Inaczej bym nie potrafił - mówił o swojej decyzji w 2016 roku w relacji dla Archiwum Historii Mówionej Muzeum Powstania Warszawskiego.

Po wojnie zdał maturę w szkole księży marianów i w 1949 roku rozpoczął studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym UW. Był biologiem, specjalistą od fizjologii roślin, i przez lata pracował na Wydziale Biologii UW, gdzie zrobił doktorat. Za osiągnięcia naukowe otrzymał Złoty Krzyż Zasługi. Pogrzeb odbędzie się 6 listopada na Cmentarzu Wawrzyszewskim.

Dalszy ciąg materiału pod wideo ↓

Co sądzisz na ten temat?

podoba mi się 0
nie podoba mi się 0
śmieszne 0
szokujące 0
przykre 0
wkurzające 0
Nie przegap żadnego newsa, zaobserwuj nas na
GOOGLE NEWS
facebookFacebook
twitter
wykopWykop
komentarzeKomentarze

komentarze (2)

PolaPola

3 0

Szkoda tych wspaniałych ludzi. Zachowajmy ich w naszej pamięci jak najdłużej. Niech spoczywają w pokoju.

15:58, 01.11.2026
Wyświetl odpowiedzi:0
Odpowiedz

RuziRuzi

2 0

Pominęliście historyka prof Andrzeja Paczkowskiego , który mieszkał przez wiele lat na Kabatach i odszedł w tym roku

17:17, 03.11.2026
Wyświetl odpowiedzi:0
Odpowiedz


Dodaj komentarz

🙂🤣😐🙄😮🙁😥😭
😠😡🤠👍👎❤️🔥💩 Zamknij

Użytkowniku, pamiętaj, że w Internecie nie jesteś anonimowy. Ponosisz odpowiedzialność za treści zamieszczane na portalu haloursynow.pl. Dodanie opinii jest równoznaczne z akceptacją Regulaminu portalu. Jeśli zauważyłeś, że któraś opinia łamie prawo lub dobry obyczaj - powiadom nas [email protected] lub użyj przycisku Zgłoś komentarz

OSTATNIE KOMENTARZE

Szykuje się remont na Belgradzkiej. Wielkie zmiany!

Po co komu ten trawnik? A ruch pieszych jest tam rzeczywiście oszałamiający. Potwierdza się twierdzenie, że papier każdą bzdurę przyjmie. Piesi chodzą pasażem natolińskim, a nie wzdłuż ulicy, bo niby skąd? Łatwo się wydaje półtora miliona złotych.

gościk

23:02, 2026-11-09

Gdy metro staje, Ursynów czeka. ZTM: Planu nie ma

Gdyby pozostawić rezerwę autobusow na awarie metra - to natychmiast pojawiłyby się wnioski aby te autobusy nie stały bezczynnie, a je wykorzystać na "normalnych" liniach (gdzie zawsze ich brakuje)

Albwu

21:19, 2026-11-09

Szykuje się remont na Belgradzkiej. Wielkie zmiany!

Jak zwykle zastosowano najwygodniejsze rozwiązanie, ale dla burmistrza. Co tam mieszkańcy. A można to było zrobić inaczej na wiele sposobów. Ale szkodnik wsadzi nam kolejny trawnik.

Boom

19:48, 2026-11-09

Gdy metro staje, Ursynów czeka. ZTM: Planu nie ma

Bo ZTM upiera się dawać linie zastępcze na jak najkrótszy odcinek, w zasadzie tylko ten wyłączony z ruchu metra, oczywiście wiąże się to z licznymi, ulubionymi przez urzędników przesiadkami, zamiast zrobić linie zastępcze dłuższe, co byłoby dla ludzi wygodniejsze. W Wiedniu jest coś takiego jak Badner Bahn, taki ni to pociąg, ni to tramwaj, którym z centrum Wiednia można dojechać do oddalonych o 30 km wód. Co dla nas ciekawe, w nocy ta linia zamienia się w autobusową, tj. wzdłuż torów rozmieszczone są przystanki autobusowe i w nocy kursują tam autobusy z tym samym emblematem, co Badner Bahn. Gdyby coś podobnego zrobić u nas z metrem, nie byłoby kłopotu. Niechby to nawet były ze 2 linie autobusowe wzdłuż 1 linii metra, o nieco nakładających się, np. w centrum, trasach. Może ze 3 linie. Wówczas postępowanie w sytuacjach awaryjnych byłoby oczywiste - uruchamiałoby się taką linię. Jakoś w cywilizowany sposób da się problem rozwiązać.

Docent marcowy

19:33, 2026-11-09

0%