Ścichapęk, warząchew i lampa Aladyna. Ursynowskie Dyktando bez prof. Bralczyka

Lampa Aladyna z jednym “l” zaskoczyła uczestników XXI Ursynowskiego Dyktanda bardziej niż ścichapęk czy warząchew. W hali przy ul. Dereniowej z tekstem o pikniku żaków z Dzierzążni zmierzyli się mieszkańcy w każdym wieku, łącznie z burmistrzem Robertem Kempą. Zabrakło tylko chorego prof. Jerzego Bralczyka.

Uczestnicy dyktanda tradycyjnie startowali w czterech kategoriach: Młodziki, Juniorzy, Open oraz Eksperci. W tym roku autorkami najeżonego trudnościami tekstu były doc. Grażyna Majkowska i dr Laura Polkowska. Zaskoczył brak profesora Jerzego Bralczyka, który zachorował i nie mógł przyjechać na Ursynów.

Dzwoniłam do profesora i ma on przesłanie dla państwa. Słowo na niedzielę jest takie, że dyktando nie jest najważniejsze.

- mówiła doc. Grażyna Majkowska.

"Mściwój zaś wyskoczył zza kępy konopi..."

Halę widowiskową UCSiR przy ulicy Dereniowej wypełnili uczestnicy ze wszystkich grup wiekowych. Swoich sił w zmaganiach z ortografią postanowił spróbować również burmistrz dzielnicy Robert Kempa.

Tegoroczny tekst opowiadał o pikniku żaków z Dzierzążni i usiany był słowami, które przyprawiały o zawrót głowy. Wyrazy takie jak rozchwierutana, ścichapęk, hoży bakałarz czy warząchew to był... zaledwie wierzchołek góry lodowej! Jednym z największych wyzwań dla piszących okazały się skomplikowane zapożyczenia.

Kibicuję dzisiaj dorosłej córce. Ja się do tego nie nadaję, ja nawet nie wiem, co niektóre słowa znaczą, a co dopiero mówić o ich zapisaniu!

- śmiała się Renata.

"Rozchwierutaną warząchwią na wpół przysypaną żwirem"

Po odłożeniu długopisów zmęczeni, ale zadowoleni uczestnicy udali się na korytarz, gdzie czekał na nich słodki poczęstunek. Zgodnie z tradycją oczekiwanie na wyniki wypełniło szczegółowe omówienie tekstu przez autorki. Językoznawczynie odpowiadały na liczne pytania uczestników, rozwiewając ortograficzne wątpliwości. Dla sporej grupy piszących zaskoczeniem był fakt, że w imieniu Aladyn występuje tylko jedno „L”.

Nowi i starzy Mistrzowie Ortografii

Po sprawdzeniu wszystkich prac poznaliśmy tegorocznych zwycięzców. W najmłodszej kategorii (Młodziki) bezkonkurencyjna okazała się Kamila Buczkowska, zdobywając tytuł Mistrzyni Ortografii, a na podium stanęły również wicemistrzynie: Nina Arendarska i Hanna Krassowska. Wśród Juniorów po główne trofeum sięgnęła Urszula Grudzień. Za jej plecami znalazły się Julia Mysłek oraz Marta Kupniewska.

Kategorię Open zdominował Piotr Grudzień, pozostawiając tytuły wicemistrzowskie dla Józefa Lorskiego i Aleksandry Iskry. W grupie Eksperci zarezerwowanej dla polonistów i zwycięzców dyktand najwyższy laur i tytuł Mistrzyni Ortografii wywalczyła Agnieszka Buczkowska. Stawkę na podium uzupełnili wicemistrzowie: Michał Gniazdowski i Tomasz Malarz. Gniazdowski to prawdziwa legenda polskiej ortografii - wielokrotny wicemistrz Ogólnopolskiego Dyktanda (2009, 2012, 2014), a w 2016 roku sam został Mistrzem Ortografii Polskiej. Z kolei Buczkowska to Mistrz Ortografii Polskiej.

Tekst XXI Ursynowskiego Dyktanda

To z tym tekstem mierzyli się dziś uczestnicy dyktanda na Ursynowie:

"Przedprzedwczoraj ponaddwudziestoosobowa grupa żaków z Dzierzążni wybrała się na piknik pod opieką trzydziestoczteroipółletniego belfra, [lub: z myślnikiem] pół-Żarzanina, pół-Budapeszteńczyka z pochodzenia. Ów hoży bakałarz zamierzał opowiedzieć wychowankom o Pierze Beaumarchais’m i Franciscu de Goi, pokazać kszyka żerującego w chaszczach [lub: , żerującego w chaszczach,] i piegżę, która właśnie wychynęła spomiędzy podejźrzonów, a na koniec wdrążyć się w wątki okołomykologiczne.

Na co dzień niesprawiające problemów dzieci zachwyciły się tą quasirobinsonadą, rozpierzchły i zaczęły szwendać po grądzie. Charlotte wtranżalała węgorza sous-vide [lub: sous vide] i gnocchi  [lub: z przecinkiem] przyrządzone przez jakiegoś parzygnata. Grażka patrzyła w głąb starego rząpia, bo była pewna, że widzi tam lampę Aladyna, lecz ta okazała się jedynie rozchwierutaną warząchwią na wpół przysypaną żwirem. José, który w życiu nie zhańbił się nicnierobieniem, zbierał mdławozielone listki chamedafne północnej. Po godzinie miał ich niemniej niż tuzin. Mściwój zaś wyskoczył zza kępy konopi i zaczął przeraźliwie charczeć i rzęzić.

- Ożeż ty! – żachnął się nauczyciel, sondując go wzrokiem. – Nie wiedziałem, że taki z ciebie ścichapęk [lub: z cicha pęk], psiakostka! Zachowuj się comme il faut. Strzeżenie waszej hałastry to prawdziwa gehenna. Zastanawiam się, jak by was tu ukarać. Aha, już wiem. [lub: z wykrzyknikiem, lub: z przecinkiem / myślnikiem, potem mała litera] Zrobię wam dyktando."

::addons{"type":"fotoreport-slider","item":"7027"}